Burn-What!?

Door pclinde op dinsdag 9 augustus 2016 22:06 - Reacties (20)
Categorie: -, Views: 3.418

Laat ik beginnen met: damn! Het is bijna dik één jaar geleden dat ik iets in een blog krabbelde. Iets met de tijd vliegt... :)

In de tussentijd heb ik heel veel leuke dingen meegemaakt, maar ook mindere momenten gehad. Altijd enthousiast, positief en vol energie. In december 2015 moest ik even goed aan de handrem trekken. Na een enkel gesprek met de huisarts werd het al snel duidelijk dat het om een burn-out ging. Ik was moe en versleten en wilde dit niet toegeven. Het grootste probleem was het accepteren van mijn burn-out, iets waar ik enorm mee worstelde. Een jonge vitale man van 24 jaar met een burn-out? Yea right...

Dagen gingen aan mij voorbij. Daar zat ik dan achter mijn computer. Het feit dat ik een time-out moest nemen van mijn studie en werk was nogmaals een klap. Een teken van zwakte? Opgeven? Nee, dat paste niet mijn straatje. De stempel burn-out beviel mij totaal niet. Gadverdamme denk ik nu als ik het woord lees.

Mijn buitenwereld vond het ook lastig. Normaal zat ik in versnelling nummer zes, nu stond ik stationair langs de weg. Er was veel begrip van verschillende richtingen, ook waren er genoeg mensen die de situatie niet helemaal goed begrepen. Deze mensen kan ik het ook niet kwalijk nemen, maar sommige opmerkingen waren tijdens deze periode pijnlijk. Een simpel telefoontje met "komt wel goed" of "even doorbijten”, was het maar zo'n feest!

Uiteindelijk ben ik terecht gekomen bij een psycholoog. Hier was ik zelf een groot voorstander van, werken aan mezelf voor een mooiere toekomst. Dit was dan ook één van de beste keuzes die ik kon maken. Het in zee gaan met een psycholoog gaf mij vrijheid, zo deelde ik dit ook met mijn omgeving. Het is niet raar om naar een psycholoog te gaan, iemand die even buiten je eigen kenniskring jouw goed bekijkt.

Dagen van eenzaamheid. De illusie van verbonden zijn met de wereld glipte langzamerhand weg. Ik had weinig grip op mijn emoties. Persoonlijke problemen, familieproblemen en alles wat je kon verzamelen kwam terecht in negatieve trechter. Dagen vlogen voorbij met lege gevoelens. Diep van binnen wilde ik wel, alleen geestelijk kwam ik weinig tot niet verder.

Ik had veel tijd om de dingen te doen die ik wilde doen. Achteraf is hier weinig van gekomen en ben ik veel bezig geweest met het accepteren van mijn burn-out. Even een break nemen is het niet echt. Soms publiceerde ik een review, deed ik wat huishoudelijke klusjes en wat kleine klusjes tussendoor. Ik kon niet tot rust komen.

Ik moest de buitenwereld weer trotseren. Actiever worden, mensen opzoeken en de eenzaamheid bestrijden. In maart / april 2016 ging het eigenlijk alweer vrij goed met mij. Ik was sociaal actief en op het gebied van werk en studie ging het beter. Achteraf bleek de volledige rust mentaal juist niet goed voor mij te zijn, door weer actiever te zijn bloeide ik op.

Wat wil ik nu eigenlijk zeggen? Het kan iedereen overkomen en iedereen gaat er anders mee om. Hulp zoeken is niet vreemd! De taboe die heerst over dit soort onderwerpen wil ik doorbreken. Ik heb een burn-out gehad.

Groetjes,
Een jonge vitale man van 25 jaar.

Volgende: Gamescom 2015 - Gamescom Random 08-'15 Gamescom 2015 - Gamescom Random

Reacties


Door Tweakers user Kiswum, dinsdag 9 augustus 2016 22:16

Mooi dat je dit van je hebt afgeschreven en (indirect) aan de wereld laat zien dat het niet erg is om te zeggen dat je rustig aan moet doen. Dat het fysiek allemaal te veel wordt en dat een burn-out iedereen kan overkomen.

Goed dat je eruit bent gekomen en nu hopen dat je de signalen kan herkennen bij jezelf, maar wellicht ook bij anderen.

Door Tweakers user pclinde, dinsdag 9 augustus 2016 22:24

Kiswum schreef op dinsdag 09 augustus 2016 @ 22:16:
Mooi dat je dit van je hebt afgeschreven en (indirect) aan de wereld laat zien dat het niet erg is om te zeggen dat je rustig aan moet doen. Dat het fysiek allemaal te veel wordt en dat een burn-out iedereen kan overkomen.

Goed dat je eruit bent gekomen en nu hopen dat je de signalen kan herkennen bij jezelf, maar wellicht ook bij anderen.
Dankjewel! Vanavond had ik zoiets van: lekker van je afschrijven. :) Misschien help je indirect iemand.

Door Tweakers user vanaalten, dinsdag 9 augustus 2016 22:47

Waar ik bij burn-outers altijd wel benieuwd naar ben: als je jezelf van 'nu' vergelijkt met ruim voor de burn-out (dus toen je nog compleet vitaal & energiek was) - hoe anders ben je nu? Relativeer je je werk of studie nu wat meer?

Ik kan mij voorstellen dat een werkgever iemand na een burn-out liever niet heeft, uit angst dat iemand zich niet meer zo volledig inzet als voor een burn-out, bijvoorbeeld.

Ofwel, zal iemand met burn-out ervaring zich minder fanatiek inzetten voor een werkgever dan iemand zonder die ervaring?

Overigens, wel super dat je er van hersteld bent - kan mij voorstellen dat het wat kracht nodig heeft om uit het dal omhoog te komen. Interessant onderwerp & blog! :)

Door Tweakers user pclinde, dinsdag 9 augustus 2016 22:53

vanaalten schreef op dinsdag 09 augustus 2016 @ 22:47:
Waar ik bij burn-outers altijd wel benieuwd naar ben: als je jezelf van 'nu' vergelijkt met ruim voor de burn-out (dus toen je nog compleet vitaal & energiek was) - hoe anders ben je nu? Relativeer je je werk of studie nu wat meer?

Ik kan mij voorstellen dat een werkgever iemand na een burn-out liever niet heeft, uit angst dat iemand zich niet meer zo volledig inzet als voor een burn-out, bijvoorbeeld.

Ofwel, zal iemand met burn-out ervaring zich minder fanatiek inzetten voor een werkgever dan iemand zonder die ervaring?

Overigens, wel super dat je er van hersteld bent - kan mij voorstellen dat het wat kracht nodig heeft om uit het dal omhoog te komen. Interessant onderwerp & blog! :)
Ik heb juist veel nieuwe kansen gekregen na mijn burn-out. :) Hoe ben ik nu? Ik maak weloverwogen keuzes, dus ik spring niet meer overal in zonder goede randvoorwaarden. Voorheen deed ik dit wel wat een negatieve impact had. Ik was een graag geziene gast, omdat ik altijd aan het zorgen was, daarmee cijferde ik mezelf vaak weg.

Dit zag ik pas in een later stadium. Momenteel zit ik weer vol met positieve energie. :D Dankjewel voor je reactie; goede input!

[Reactie gewijzigd op dinsdag 9 augustus 2016 22:55]


Door Tweakers user Xessive, woensdag 10 augustus 2016 08:35

Ik hoop dat je deze lijn kan doorzetten. Ik weet hoe het is en ken het gevoel / de gevoelens maar al te goed.

Heb ook hulp gehad van een psycholoog en ik moet zeggen dat het me wel goed geholpen heeft ware het niet dat het best wel heftig is om aan mezelf en mijn onvolmaaktheden te werken.

Op dit moment kom ik zelf niet verder dan de 4e versnelling, als ik goed mijn best doe. Mijn multitasking skills zijn grotendeels verdwenen en ik heb soms nog best wel moeite om dit te kunnen accepteren.

Hou jezelf scherp en lees de signalen die je lichaam en geest afgeven en handel daar naar. Hoe lastig dat soms ook kan zijn. Accepteer ook dat dit je valkuil is waar je mogelijk voor langere tijd mee geconfronteerd wordt.

Door Tweakers user pclinde, woensdag 10 augustus 2016 09:45

Xessive schreef op woensdag 10 augustus 2016 @ 08:35:
Ik hoop dat je deze lijn kan doorzetten. Ik weet hoe het is en ken het gevoel / de gevoelens maar al te goed.

Heb ook hulp gehad van een psycholoog en ik moet zeggen dat het me wel goed geholpen heeft ware het niet dat het best wel heftig is om aan mezelf en mijn onvolmaaktheden te werken.

Op dit moment kom ik zelf niet verder dan de 4e versnelling, als ik goed mijn best doe. Mijn multitasking skills zijn grotendeels verdwenen en ik heb soms nog best wel moeite om dit te kunnen accepteren.

Hou jezelf scherp en lees de signalen die je lichaam en geest afgeven en handel daar naar. Hoe lastig dat soms ook kan zijn. Accepteer ook dat dit je valkuil is waar je mogelijk voor langere tijd mee geconfronteerd wordt.
Het is inderdaad nog wel eens wisselvallig. Hier merkt mijn omgeving weinig van. Wel moet ik vaker naar mijn lichaam luisteren, zeker met stress momenten. Dit zijn dat niet werkgerelateerde problemen, maar meer familieproblemen.

Door Tweakers user TIGER79, woensdag 10 augustus 2016 12:15

Ofwel, zal iemand met burn-out ervaring zich minder fanatiek inzetten voor een werkgever dan iemand zonder die ervaring?
Mag ik opmerken dat dit eigenlijk een non-vraag is ?
Ik heb verschillende mensen achter elkaar een burnout zien krijgen op precies dezelfde functie/positie. Soms ligt het juist niet aan de mensen maar aan de onrealistische vraag vanuit de werkgever. Oftewel, je krijgt zoveel druk/werk/verantwoordelijkheden dat het niet een kwestie is of je een burnout krijgt maar wanneer... Daarnaast spelen dan andere factoren zoals karakter en verantwoordelijkheidsgevoel natuurlijk een rol maar de koers is al ingezet...
Het moeilijke aan je vraag is de definitie van fanatiek. Ik denk dat iemand die een burnout heeft gehad inderdaad bedachtzamer te werk zal gaan, noem het misschien wel accurater. Staat dat dan haaks op fanatiek ?

Door Tweakers user PcDealer, woensdag 10 augustus 2016 12:34

vanaalten schreef op dinsdag 09 augustus 2016 @ 22:47:
Ik kan mij voorstellen dat een werkgever iemand na een burn-out liever niet heeft, uit angst dat iemand zich niet meer zo volledig inzet als voor een burn-out, bijvoorbeeld.

Ofwel, zal iemand met burn-out ervaring zich minder fanatiek inzetten voor een werkgever dan iemand zonder die ervaring?
Mijn ervaring is dat werkgevers zo min mogelijk mensen willen inzetten voor zoveel mogelijk werk. Het kan lang goed gaan, maar als de werkgever geen begrip heeft voor werkdruk, overspanning en de overtreffende trap burn out, dan gaat het een keer fout. Let bij het zoeken naar een werkgever dan ook op een van de signalen: veel verloop.

Door Tweakers user pclinde, woensdag 10 augustus 2016 12:50

TIGER79 schreef op woensdag 10 augustus 2016 @ 12:15:
[...]

Mag ik opmerken dat dit eigenlijk een non-vraag is ?
Ik heb verschillende mensen achter elkaar een burnout zien krijgen op precies dezelfde functie/positie. Soms ligt het juist niet aan de mensen maar aan de onrealistische vraag vanuit de werkgever. Oftewel, je krijgt zoveel druk/werk/verantwoordelijkheden dat het niet een kwestie is of je een burnout krijgt maar wanneer... Daarnaast spelen dan andere factoren zoals karakter en verantwoordelijkheidsgevoel natuurlijk een rol maar de koers is al ingezet...
Het moeilijke aan je vraag is de definitie van fanatiek. Ik denk dat iemand die een burnout heeft gehad inderdaad bedachtzamer te werk zal gaan, noem het misschien wel accurater. Staat dat dan haaks op fanatiek ?
Het heeft inderdaad ook veel te maken met je karakter. Althans dit was bij mij ook het geval. Nu kwam mijn burn-out vooral voort uit veel oud zeer wat ik verzameld had over de jaren. Toen kwamen er nog wat kleine prikkels bij wat funest was.

Ik ga wel bedachtzamer te werk. Hier speelt eigenwaarde en afspraken een grote rol, is dit in overeenstemming? Dan ben ik iemand die zich echt inzet en ervoor gaat. Mijn doorzettingsvermogen en energie is allemaal maar sterker geworden, wel op de juiste plek. ;)
PcDealer schreef op woensdag 10 augustus 2016 @ 12:34:
[...]
Mijn ervaring is dat werkgevers zo min mogelijk mensen willen inzetten voor zoveel mogelijk werk. Het kan lang goed gaan, maar als de werkgever geen begrip heeft voor werkdruk, overspanning en de overtreffende trap burn out, dan gaat het een keer fout. Let bij het zoeken naar een werkgever dan ook op een van de signalen: veel verloop.
Ik heb dit een enkele keer ervaren, hier was ik al snel klaar mee. :) Dit was trouwens een opdrachtgever en geen werkgever.


Door Tweakers user MrXzombie, donderdag 11 augustus 2016 12:02

Blijf het fijn vinden om dit soort verhalen terug te lezen. Ik ben sinds september ook uit de running met een burn-out, vanuit die situatie bij de psycholoog terecht gekomen en daar vanaf november in behandeling.

Ik herken je verhaal mbt omstanders en reactie op deze situatie maar al te goed. Veel mensen snappen niet wat het is en waarom je het niet aan de buitenkant kan zien. Van buiten zien ze een lachende ik maar van binnen hebben ze geen idee wat voor gedachten er ronddwalen.

Bizar genoeg ben ik met Pokemon GO weer eens buiten gekomen en lijkt het nog beter te helpen dan mijn psycholoog. Ik heb eindelijk weer sociale contacten en heb plezier op de momenten dat ik niet thuis ben. Werken komt hopelijk ook op korte termijn maar het UWV gunt mij tot zover de tijd niet om te herstellen. Ik had beter beiden benen en armen kunnen breken, dan wist ik wanneer het over was en dan houd iedereen rekening met je want dan pas ben je echt zielig...

Psychische problemen zijn de zwaarste problemen die er zijn. Je voelt je hulpeloos en machteloos en weinig mensen die snappen wat je doormaakt. Ik heb wel een ontzettend leuk/informatief boek gevonden die aansluit op mijn situatie (persoonlijkheidsstoornis en somatische stoornis) en dat heet "Zo ben ik nu eenmaal" van Willem van der Does. Misschien eens leuk om in te kijken :)

[Reactie gewijzigd op donderdag 11 augustus 2016 12:07]


Door Tweakers user Ninjetsu NL, donderdag 11 augustus 2016 13:29

Mag ik vragen hoe je er achter kwam dat je een burn-out had? Je schrijft zelf dat je het niet wou toegeven, maar wat viel er precies aan jezelf toe te geven?

Ik vraag dat omdat mijn vriendin denkt dat ik op dit moment de symptomen laat zien van een burn-out, maar ik het niet allemaal herken...

Verder vind ik het mooi dat je er goed doorheen bent gekomen en dat je er een positieve wending aan hebt kunnen geven! :)

Door Tweakers user pclinde, donderdag 11 augustus 2016 15:05

MrXzombie schreef op donderdag 11 augustus 2016 @ 12:02:
Blijf het fijn vinden om dit soort verhalen terug te lezen. Ik ben sinds september ook uit de running met een burn-out, vanuit die situatie bij de psycholoog terecht gekomen en daar vanaf november in behandeling.

Ik herken je verhaal mbt omstanders en reactie op deze situatie maar al te goed. Veel mensen snappen niet wat het is en waarom je het niet aan de buitenkant kan zien. Van buiten zien ze een lachende ik maar van binnen hebben ze geen idee wat voor gedachten er ronddwalen.

Bizar genoeg ben ik met Pokemon GO weer eens buiten gekomen en lijkt het nog beter te helpen dan mijn psycholoog. Ik heb eindelijk weer sociale contacten en heb plezier op de momenten dat ik niet thuis ben. Werken komt hopelijk ook op korte termijn maar het UWV gunt mij tot zover de tijd niet om te herstellen. Ik had beter beiden benen en armen kunnen breken, dan wist ik wanneer het over was en dan houd iedereen rekening met je want dan pas ben je echt zielig...

Psychische problemen zijn de zwaarste problemen die er zijn. Je voelt je hulpeloos en machteloos en weinig mensen die snappen wat je doormaakt. Ik heb wel een ontzettend leuk/informatief boek gevonden die aansluit op mijn situatie (persoonlijkheidsstoornis en somatische stoornis) en dat heet "Zo ben ik nu eenmaal" van Willem van der Does. Misschien eens leuk om in te kijken :)
Klopt! Aan de buitenkant is het niet te zien, dit maakt het lastig. Van binnen knaagt het aan je. Wandelen werkt inderdaad enorm goed. Ik was voor mijn 'diagnose' bij een puppy's wezen kijken. We hadden er eigenlijk al één uitgekozen. Sindsdien heeft onze Pom (naam van onze hond) ons enorm veel plezier gebracht. Dankzij haar gaan we ook veel vaker wandelen. :) En ik heb veel steun gehad van mijn vriendin.
Ninjetsu NL schreef op donderdag 11 augustus 2016 @ 13:29:
Mag ik vragen hoe je er achter kwam dat je een burn-out had? Je schrijft zelf dat je het niet wou toegeven, maar wat viel er precies aan jezelf toe te geven?

Ik vraag dat omdat mijn vriendin denkt dat ik op dit moment de symptomen laat zien van een burn-out, maar ik het niet allemaal herken...

Verder vind ik het mooi dat je er goed doorheen bent gekomen en dat je er een positieve wending aan hebt kunnen geven! :)
Symptomen waren bij mij: emotioneel, snel gekwetst (een kritische reactie op mijn reviews vond ik al lastig), kortaf tegen mensen waarvan je houdt. Hier moest ik dan ook zeker rekening mee houden dat je deze mensen niet verder wegduwt. Eigenlijk was mijn zelfverzekerdheid in één klap weg. Vragen of opmerkingen plaatsen die er niet toe doen, om zo een reactie te forceren. En gewoon erg down en somber.

Door Tweakers user evilution, donderdag 11 augustus 2016 16:46

Ik zit sinds kort thuis wegens burn out, schrik er een beetje van dat mensen daar gewoon een jaar mee zoet zijn.

Door Tweakers user VECTOR, donderdag 11 augustus 2016 18:57

Hoi Pim, gewoon rustig de tijd nemen dan komt alles weer in orde. Ik heb jaren geleden ook zoiets meegemaakt en kwam er alleen maar sterker uit gelukkig:)

Door Tweakers user Pietervs, donderdag 11 augustus 2016 22:21

Goed dat je het opschrijft: je ziet aan de reacties wel dat er veel meer mensen mee te maken hebben.
Ik ben zelf een keer langs het randje gegaan, jaren geleden: te veel hooi op de vork, ruzie op mijn werk, verbouwing van mijn huis, kortom: het emmertje liep flink over. Geen burnout gehad, maar wel er tegenaan gezeten.

Vorig jaar zat ik ook niet lekker in mijn vel. Ik herkende wat symptomen, dus via mijn werk een coach aangevraagd en gekregen. Heeft behoorlijk geholpen. Maar collega's vielen van hun stoel: coaching, jij? Ja, ik ja. :+

Door Tweakers user MrJayMan, donderdag 11 augustus 2016 23:31

even een reset en daar beter uitkomen, TOP!

Door Tweakers user pclinde, donderdag 11 augustus 2016 23:54

evilution schreef op donderdag 11 augustus 2016 @ 16:46:
Ik zit sinds kort thuis wegens burn out, schrik er een beetje van dat mensen daar gewoon een jaar mee zoet zijn.
Jep, kan best even duren. Laat je zeker niet ontmoedigen! Succes, mocht je iets willen delen, let me know! :)
Repr schreef op donderdag 11 augustus 2016 @ 18:57:
Hoi Pim, gewoon rustig de tijd nemen dan komt alles weer in orde. Ik heb jaren geleden ook zoiets meegemaakt en kwam er alleen maar sterker uit gelukkig:)
Thanks Wim! Fijn dat er zoveel mooie en positieve reacties binnenrollen. :)
Pietervs schreef op donderdag 11 augustus 2016 @ 22:21:
Goed dat je het opschrijft: je ziet aan de reacties wel dat er veel meer mensen mee te maken hebben.
Ik ben zelf een keer langs het randje gegaan, jaren geleden: te veel hooi op de vork, ruzie op mijn werk, verbouwing van mijn huis, kortom: het emmertje liep flink over. Geen burnout gehad, maar wel er tegenaan gezeten.

Vorig jaar zat ik ook niet lekker in mijn vel. Ik herkende wat symptomen, dus via mijn werk een coach aangevraagd en gekregen. Heeft behoorlijk geholpen. Maar collega's vielen van hun stoel: coaching, jij? Ja, ik ja. :+
Inderdaad. :) Fijn dat mensen er open over zijn. Hulp zoeken is inderdaad de beste optie. Goed bezig! :)
MrJayMan schreef op donderdag 11 augustus 2016 @ 23:31:
even een reset en daar beter uitkomen, TOP!
Jep! Kost wat inspanning, maar achteraf heb je er echt profijt van. :)

Door Tweakers user joramoudenaarde, vrijdag 12 augustus 2016 22:58

Zo, wat klinkt dát me bekend in de oren zeg! Ik heb eind van de maand een intake met een psycholoog vanwege exact hetzelfde probleem. Ben zelf behoorlijk van het concrete, in de zin van "ik weet waar het aan ligt dus dáár moet de oplossing gezocht worden", waarna diverse mensen (waaronder de huisarts) aangaven dat dat niet per definitie de oplossing hoeft te zijn en dat een psycholoog juist voor wat meer balans in de breedste zin van het woord kan bieden.

Ik ben in tegenstelling tot jou helemáál niet zo van de "psycholoog"... juist omdat ik het probleem letterlijk voor m'n neus zie elke doordeweekse dag, en in mijn ogen de oplossing dan ook voorhanden ligt.

Het vreemdste vind ik nog dat je het zelf absoluut niet als een burnout ervaart, maar juist dat het een stressmoment is door een voor de hand liggende situatie. Iets wat je dus heel makkelijk op te lossen vindt, terwijl je totaal aan het probleem van jezelf voorbij gaat. Plus dat het totaal niet leeftijdsgebonden is, maar juist iets is van de hedendaagse tijd. Alles moet tegenwoordig morgen/vandaag/gister gedaan zijn, en het liefst nog met 10 ongeplande extra "klusjes" er om heen.

Maar je bent er in ieder geval relatief snel weer beter op geworden zeg! Is dat allemaal dankzij de psycholoog?

Door Tweakers user pclinde, zaterdag 13 augustus 2016 13:52

joramoudenaarde schreef op vrijdag 12 augustus 2016 @ 22:58:
Zo, wat klinkt dát me bekend in de oren zeg! Ik heb eind van de maand een intake met een psycholoog vanwege exact hetzelfde probleem. Ben zelf behoorlijk van het concrete, in de zin van "ik weet waar het aan ligt dus dáár moet de oplossing gezocht worden", waarna diverse mensen (waaronder de huisarts) aangaven dat dat niet per definitie de oplossing hoeft te zijn en dat een psycholoog juist voor wat meer balans in de breedste zin van het woord kan bieden.

Ik ben in tegenstelling tot jou helemáál niet zo van de "psycholoog"... juist omdat ik het probleem letterlijk voor m'n neus zie elke doordeweekse dag, en in mijn ogen de oplossing dan ook voorhanden ligt.

Het vreemdste vind ik nog dat je het zelf absoluut niet als een burnout ervaart, maar juist dat het een stressmoment is door een voor de hand liggende situatie. Iets wat je dus heel makkelijk op te lossen vindt, terwijl je totaal aan het probleem van jezelf voorbij gaat. Plus dat het totaal niet leeftijdsgebonden is, maar juist iets is van de hedendaagse tijd. Alles moet tegenwoordig morgen/vandaag/gister gedaan zijn, en het liefst nog met 10 ongeplande extra "klusjes" er om heen.

Maar je bent er in ieder geval relatief snel weer beter op geworden zeg! Is dat allemaal dankzij de psycholoog?
Mijn psycholoog heeft mij goed geholpen. Wat mij daarnaast nog erg goed geholpen heeft is luisteren naar je lichaam. Je gaat uiteindelijk signalen herkennen. Op zulke momenten weet je wat je moet doen. Je krijgt een soort 'eigen handleiding'. :)

Natuurlijk heeft mijn vriendin ook goede steun gegeven. ;)

Reactie formulier
(verplicht)
(verplicht, maar wordt niet getoond)
(optioneel)

Voer de code van onderstaand anti-spam plaatje in: