Burn-What!?

Door pclinde op dinsdag 9 augustus 2016 22:06 - Reacties (20)
Categorie: -, Views: 3.451

Laat ik beginnen met: damn! Het is bijna dik één jaar geleden dat ik iets in een blog krabbelde. Iets met de tijd vliegt... :)

In de tussentijd heb ik heel veel leuke dingen meegemaakt, maar ook mindere momenten gehad. Altijd enthousiast, positief en vol energie. In december 2015 moest ik even goed aan de handrem trekken. Na een enkel gesprek met de huisarts werd het al snel duidelijk dat het om een burn-out ging. Ik was moe en versleten en wilde dit niet toegeven. Het grootste probleem was het accepteren van mijn burn-out, iets waar ik enorm mee worstelde. Een jonge vitale man van 24 jaar met een burn-out? Yea right...

Dagen gingen aan mij voorbij. Daar zat ik dan achter mijn computer. Het feit dat ik een time-out moest nemen van mijn studie en werk was nogmaals een klap. Een teken van zwakte? Opgeven? Nee, dat paste niet mijn straatje. De stempel burn-out beviel mij totaal niet. Gadverdamme denk ik nu als ik het woord lees.

Mijn buitenwereld vond het ook lastig. Normaal zat ik in versnelling nummer zes, nu stond ik stationair langs de weg. Er was veel begrip van verschillende richtingen, ook waren er genoeg mensen die de situatie niet helemaal goed begrepen. Deze mensen kan ik het ook niet kwalijk nemen, maar sommige opmerkingen waren tijdens deze periode pijnlijk. Een simpel telefoontje met "komt wel goed" of "even doorbijten”, was het maar zo'n feest!

Uiteindelijk ben ik terecht gekomen bij een psycholoog. Hier was ik zelf een groot voorstander van, werken aan mezelf voor een mooiere toekomst. Dit was dan ook één van de beste keuzes die ik kon maken. Het in zee gaan met een psycholoog gaf mij vrijheid, zo deelde ik dit ook met mijn omgeving. Het is niet raar om naar een psycholoog te gaan, iemand die even buiten je eigen kenniskring jouw goed bekijkt.

Dagen van eenzaamheid. De illusie van verbonden zijn met de wereld glipte langzamerhand weg. Ik had weinig grip op mijn emoties. Persoonlijke problemen, familieproblemen en alles wat je kon verzamelen kwam terecht in negatieve trechter. Dagen vlogen voorbij met lege gevoelens. Diep van binnen wilde ik wel, alleen geestelijk kwam ik weinig tot niet verder.

Ik had veel tijd om de dingen te doen die ik wilde doen. Achteraf is hier weinig van gekomen en ben ik veel bezig geweest met het accepteren van mijn burn-out. Even een break nemen is het niet echt. Soms publiceerde ik een review, deed ik wat huishoudelijke klusjes en wat kleine klusjes tussendoor. Ik kon niet tot rust komen.

Ik moest de buitenwereld weer trotseren. Actiever worden, mensen opzoeken en de eenzaamheid bestrijden. In maart / april 2016 ging het eigenlijk alweer vrij goed met mij. Ik was sociaal actief en op het gebied van werk en studie ging het beter. Achteraf bleek de volledige rust mentaal juist niet goed voor mij te zijn, door weer actiever te zijn bloeide ik op.

Wat wil ik nu eigenlijk zeggen? Het kan iedereen overkomen en iedereen gaat er anders mee om. Hulp zoeken is niet vreemd! De taboe die heerst over dit soort onderwerpen wil ik doorbreken. Ik heb een burn-out gehad.

Groetjes,
Een jonge vitale man van 25 jaar.